ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΑ ΩΡΙΜΟΣ ΕΝΑΣ ΑΝΤΡΑΣ ΟΤΑΝ...

Μπορεί να υπάρχουν πολλοί παράγοντες και σε πολλά επίπεδα οι οποίοι επηρεάζουν το κατά πόσον αισθανόμαστε επιτυχημένοι, πλήρεις και ευτυχείς, αλλά θεωρώ ότι ο σημαντικότερος από αυτούς είναι ο βαθμός της δικής μας συναισθηματικής ωρίμανσης. Η συναισθηματική ωριμότητα προσφέρει σταθερότητα, ψυχική δύναμη και αυτοπεποίθηση.

Τα συναισθήματά μας θεωρούνται μέρος του ψυχισμού μας, αλλά αυτό που τα ξεχωρίζει ποιοτικά είναι ότι έχουν άμεση επίδραση στη φυσική μας υπόσταση· επηρεάζουν τις λειτουργίες του σώματός μας και καθοδηγούν κάθε δράση μας. Χωρίς συναισθήματα δε θα είχαμε κίνητρο για να κάνουμε το οτιδήποτε. Κατά την αναλογία που δίνει ο Χόρχε Μπουκάι στο βιβλίο του «Φύλλα Πορείας: Ο δρόμος της Αυτοεξάρτησης», αν ο εαυτός μας ήταν μια άμαξα, τα συναισθήματα θα ήταν τα άλογα που την κινούν και το μυαλό μας ο αμαξάς που κρατάει τα γκέμια.

Κατά την οπτική γωνία του παρόντος άρθρου, οι συναισθηματικά ώριμοι άνθρωποι έχουν φτάσει σε μια εσωτερική ισορροπία, όπου ο αμαξάς και τα άλογα συνεργάζονται αρμονικά. Για κάποιους τυχερούς, η ισορροπία αυτή έρχεται με φυσικό, εξελικτικό τρόπο, καθώς μεγαλώνουν και ωριμάζουν μέσα σε ένα οικογενειακό και κοινωνικό περιβάλλον που την υποστηρίζει. Σε άλλους, ακόμα πιο τυχερούς, έρχεται λίγο ως πολύ έμφυτη. Για τους περισσότερους από εμάς, είναι μια κατάκτηση που έρχεται μετά από συνεχή, συστηματική, επίπονη και ειλικρινή εσωτερική εργασία.

Τα γνωρίσματα της ψυχικής και συναισθηματικής ωριμότητας είναι πολλά, όπως πολλοί είναι και τρόποι με τους οποίους εκδηλώνεται – ίσως υπερβολικά πολλοί για να περιγραφούν. Σε αυτό το άρθρο, αντί να ακολουθήσουμε τη συνηθισμένη οδό, δηλαδή να παραθέσουμε ένα δείγμα των «θαυμαστών» πραγμάτων που κάνουν οι άνθρωποι που έχουν φτάσει σε υψηλό βαθμό ψυχικής και συναισθηματικής ωριμότητας, θα κάνουμε κάτι που ίσως είναι χρησιμότερο· κάτι που δείχνει ποια όρια μπαίνουν χάρη στην ωριμότητα και γιατί, τόσο προς τους εαυτούς μας, όσο και προς τους άλλους.

Ας δούμε λοιπόν 15 πράγματα που ΔΕΝ κάνουν οι ψυχικά και συναισθηματικά ώριμοι άνθρωποι.

Δεν αποζητούν την αποδοχή των άλλων

Η ανάγκη να αποσπάσουμε την προσοχή και κερδίσουμε την αποδοχή των άλλων είναι απευθείας συνδεδεμένη με το συναισθηματικό μας κόσμο. Κάποιοι από εκείνους που έχουν την ανάγκη να γίνονται αποδεκτοί από τους άλλους, αισθάνονται ότι έχουν αξία μόνο όταν παίρνουν την επιβεβαίωση από κάποιον τρίτο, ότι αυτός τους έχει ανάγκη, ότι του είναι χρήσιμοι. Είναι λες και οι άνθρωποι αυτοί αμφιβάλλουν για την αξία τους ή ότι έχουν πολύ χαμηλή αυτοεκτίμηση. Το να αμφιβάλλει κανείς για την αξία του είναι μια αυτοεκπληρούμενη προφητεία: αν ούτε καν εσύ δεν είσαι σίγουρος για την αξία σου, κανείς δεν θα πιστέψει ποτέ ότι αξίζεις.

Η αναζήτηση της αποδοχής των άλλων κρύβει μεγάλες παγίδες. Η μεγαλύτερη, κατά τη γνώμη μου, είναι ότι με τον τρόπο αυτό υπάρχει ο κίνδυνος οι συγκεκριμένοι άνθρωποι στην πραγματικότητα να χαραμίζουν τη δική τους ζωή, ζώντας τη φαντασιακή ζωή κάποιου άλλου, δηλαδή εκπληρώνοντας τις προσδοκίες κάποιου άλλου. Πολλές φορές αυτό έχει ρίζες στην παιδική ηλικία, όταν οι γονείς προβάλλουν πάνω στο παιδί τις δικές τους προσδοκίες, αντί να του δίνουν αγάπη για αυτό που είναι, όπως είναι, άνευ όρων. Βλέποντας το παιδί την αναγνώριση και την αποδοχή μόνο όταν συμμορφώνεται με την εκπλήρωση των (εκφρασμένων ή υπονοούμενων) προσδοκιών των γονιών του, αναπτύσσει τη συμπεριφορά της αποζήτησης αυτής της αναγνώρισης, μπερδεύοντας την επιδοκιμασία (που εκδηλώνουν οι γονείς λόγω της ικανοποίησης των δικών τους επιθυμιών) με την αγάπη (που έχουν ανάγκη και αποζητούν τα παιδιά). Αυτή η αποζήτηση όμως ποτέ δε φτάνει σε ολοκλήρωση, καθώς, όση αποδοχή και να κερδίσουν στη ζωή τους (πχ μέσω της επαγγελματικής επιτυχίας), πάντα θα τους λείπει το αρχικό ζητούμενο: η αγάπη.

Δεν επιτρέπουν σε άλλους να τους ρίχνουν

Ο υγιής ψυχισμός απαιτεί συναισθηματική ανθεκτικότητα. Ο κόσμος είναι γεμάτος ανθρώπους με συμπλέγματα, απωθημένα και κακίες, που δε θέλουν να βλέπουν άλλους ανθρώπους να προοδεύουν και να προχωράνε στη ζωή τους. Μέσα σε κάθε περίσταση της ζωής σας, μπορεί να υπάρχει κάποιος που σας φθονεί. Η ατυχής αλήθεια είναι ότι, πολύ συχνά, οι άνθρωποι που μας κρατάνε πίσω είναι εκείνοι που βρίσκονται περισσότερο κοντά μας. Το να απαλλαγούμε από αυτούς τους ανθρώπους είναι τις πιο πολλές φορές η καλύτερη λύση, αλλά ταυτόχρονα είναι και η πιο δύσκολη. Αν μπορέσετε να απομακρύνετε διακριτικά αυτούς τους ανθρώπους από κοντά σας, θα έχετε κάνει ένα μεγάλο βήμα για να καθαρίσετε τη ζωή σας από συναισθηματικά φορτία που σας κρατάνε καθηλωμένους.

Δεν κρατούν μνησικακία

Αν κρατάτε μέσα σας απωθημένο θυμό, πικρία ή κακία για κάτι που σας έχουν κάνει, τότε ήδη ασχολείστε περισσότερο απ’ ό,τι χρειάζεται με κάποια κατάσταση. Εάν κάποιος ζητήσει ειλικρινά συγγνώμη, συγχωρέστε τον και προχωρήστε. Εάν δε ζητήσει συγγνώμη, τότε διακόψτε σχέσεις μαζί του, αποκόψτε τον εαυτό σας από εκείνον και προχωρήστε· μόνο μην αφήσετε τα όποια σκοτεινά συναισθήματα να παραμείνουν μέσα σας. Η μνησικακία (ανάμνηση του κακού), το να κουβαλάτε στις συναισθηματικές αποσκευές σας θυμό ή πικρία για την κακία που αισθάνεστε ότι σας έχουν κάνει, καταναλώνει πάρα πολλή ψυχική ενέργεια, σας κάνει δυστυχείς και βλάπτει την υγεία σας (διαβάστε εδώ για παράδειγμα). Όπως είπε κάποιος κάποτε, η μνησικακία είναι σαν να παίρνω εγώ το δηλητήριο και να περιμένω ότι θα πεθάνει ο άλλος.

Δε σταματούν να κάνουν αυτό που τους αρέσει

Οι συναισθηματικά ώριμοι άνθρωποι κάνουν ό,τι κάνουν επειδή το αγαπούν και δεν το αλλάζουν και δεν το σταματούν για κανέναν τρίτο που μπορεί να έχει τις δικές του προτιμήσεις ή σκοπιμότητες.

Δε σταματούν να πιστεύουν στον εαυτό τους

Εκείνοι που αγαπούν τον εαυτό τους και κατανοούν τον εαυτό τους — εκείνοι που δε φοβούνται να είναι υπερήφανοι για τους εαυτούς τους — δεν αμφιβάλουν ποτέ για την αξία τους. Ξέρουν ακριβώς πόσο αξίζουν και φέρονται αναλόγως· ούτε υπερεκτιμούν, ούτε υποτιμούν τους εαυτούς τους.

Δε φέρονται επιθετικά προς στους άλλους

Οι άνθρωποι μπορούν να γίνουν κακοί. «Γιατί όμως να συμβαίνει αυτό;» μπορεί να αναρωτηθεί κανείς. Η επιθετική ή καταπιεστική συμπεριφορά προς τους άλλους έχει νόημα και μπορεί να χρησιμεύει μόνο σαν τρόπος επιβολής. Αν προσπαθείς να επιβληθείς σε άλλους ή να τους μειώσεις, ας ελπίσουμε ότι το κάνεις στα πλαίσια των επαγγελματικών σου υποχρεώσεων (πχ σε διαπραγματεύσεις)· αν όμως είναι η γενικότερη στάση ζωής σου να φέρεσαι σαν μ@λ@κας, τότε αυτό είναι σαφής ένδειξη προσπάθειας υπερκάλυψης της πολύ χαμηλής αυτοεκτίμησης που κατά βάθος σε βασανίζει. Μήπως οδηγείς και μεγάλο, ακριβό αυτοκίνητο; Έχω ακούσει ότι υπάρχουν ειδικά χάπια για την περίπτωσή σου.

Δεν αφήνουν τον καθένα να μπαίνει μέσα στη ζωή τους

Οι συναισθηματικά ώριμοι άνθρωποι έχουν συναισθηματική σταθερότητα για ένα λόγο: Δεν αφήνουν τον εαυτό τους να εκτεθεί στην επίδραση ανθρώπων που δεν έχουν διαλέξει οι ίδιοι. Οι περισσότεροι άνθρωποι στον κόσμο ζουν τη ζωή τους χαοτικά, χωρίς κατεύθυνση και χωρίς προσανατολισμό (στην καλύτερη περίπτωση) ή ακόμα με τάσεις αυτοκαταστροφής (στη χειρότερη) – και πολύ ευχαρίστως θα έπαιρναν κι εσάς μαζί, για παρέα.

Δε φοβούνται να αγαπήσουν πραγματικά

Εάν φοβάσαι να αγαπήσεις, τότε μάλλον δεν έχεις αρκετή εμπιστοσύνη στον εαυτό σου. Ίσως να πιστεύεις ότι δεν είσαι αρκετά καλός ή αξιόλογος για τους άλλους για να διατηρήσεις μακροχρόνια σχέση. Ίσως δεν μπορείς να διακρίνεις τι θα δουν οι άλλοι σ’ εσένα για να θέλουν να είναι μαζί σου. Ίσως πιστεύεις πως ό,τι και να δοκιμάσεις θα είναι καταδικασμένο έτσι κι αλλιώς να αποτύχει και δε θες να μείνεις πάλι μόνος και πληγωμένος.

Προσπάθησε να το δεις από την αντίθετη πλευρά. Κατά βάθος είσαι ένας υπέροχος άνθρωπος και αυτό θα το αισθανθεί οποιοσδήποτε σε γνωρίσει καλύτερα. Ακόμα και αν κάτι δεν προχωρήσει, δε σημαίνει ότι θα φταις εσύ. Σε μια σχέση υπάρχουν πάντα δύο. Αν όλα πάνε καλά, θα είναι χάρη και στους δύο. Αν όχι, η ευθύνη θα είναι και των δύο από κοινού. Εκτός βέβαια, αν είσαι ένας κακός και απαίσιος χαρακτήρας! Τότε ναι, φταις εσύ.

Δε μένουν στο κρεβάτι, τρέμοντας τη μέρα μπροστά τους

Η καλύτερη στιγμή της ημέρας θα έπρεπε να είναι η στιγμή που ξυπνάς και συνειδητοποιείς ότι είσαι για άλλη μια μέρα ζωντανός, ότι έχεις την ευκαιρία να δημιουργήσεις, να καταφέρεις πράγματα, να κάνεις τη ζωή σου καλύτερη! Πολύ συχνά, δυστυχώς, παίρνουμε την ύπαρξή μας σαν αιωνίως δεδομένη.

Δε φοβούνται την ηρεμία

Οι ψυχικά ώριμοι άνθρωποι δεν αισθάνονται την ανάγκη για συνεχή δράση, ούτε έχουν την ανάγκη συνεχούς εύρεσης νέων ερεθισμάτων. Δεν έχουν την ανάγκη να γεμίζουν με δραστηριότητες το χρόνο τους και να είναι συνέχεια στο πόδι, προκειμένου να αποφεύγουν έτσι να αντιμετωπίσουν τους δαίμονές τους ή για να αποδείξουν στους άλλους ή στον εαυτό τους την αξία τους. Εκτιμούν τις στιγμές γαλήνης και ανάπαυλας, καθώς τους υπενθυμίζουν το πώς είναι απλά να υπάρχεις και να αναπνέεις. Με αυτό δεν εννοούμε ότι αποφεύγουν την ένταση, αλλά μόνο ότι δεν τους καίει κάποια ιδιαίτερη ανάγκη συνεχούς εγρήγορσης και δράσης, δεν είναι παθολογικά εξαρτημένοι από αυτήν. Αντιθέτως, πολύ ευχαρίστως και χωρίς τύψεις ή ανασφάλειες θα πήγαιναν με την πρώτη ευκαιρία για έναν ήσυχο περίπατο ή θα καθόντουσαν για λίγο σε ένα παγκάκι να παρατηρήσουν και να νιώσουν με όλες τις αισθήσεις τους το περιβάλλον.

Δεν κάνουν πράγματα που δε θέλουν να κάνουν

Όλοι κάποιες στιγμές χρειάζεται να κάνουμε πράγματα που είτε δε μας τρελαίνουν ή δε μας αρέσουν, αλλά ποτέ δεν θα έπρεπε να κάνουμε πράγματα που δε θέλουμε να κάνουμε. Οι ψυχικά ώριμοι άνθρωποι το καταλαβαίνουν αυτό και έχουν πάντα μέσα στο μυαλό τους τα πράγματα που αγαπούν, κάτι το οποίο σαν στάση ζωής τους βοηθά και στο να βρίσκουν τρόπους για να φτάσουν εκεί. Μπορεί να μην απολαμβάνουν κάθε δευτερόλεπτο καθενός πράγματος που κάνουν, όμως έχουν ένα σκοπό και κάθε τι που κάνουν τους φέρνει πιο κοντά σε αυτό που αγαπούν.

Δεν έχουν κανένα πρόβλημα να πουν «όχι»

Δεν υπάρχει καμμία αμφιβολία· αν δεν μπορείς να πεις «όχι», είσαι υποψήφιο θύμα εκμετάλλευσης. Οι άλλοι θα σε έχουν για χαλάκι της εξώπορτας και κανείς δε θα ζητάει τη γνώμη σου – ούτε θα τη λαμβάνουν σοβαρά υπόψη όταν τη δίνεις από μόνος σου. Το να λες «όχι» υπενθυμίζει στους άλλους ότι είσαι ανεξάρτητος, ότι έχεις όρια και ότι δεν μπορούν να σε ελέγξουν στα πάντα.

Δεν «αμελούν» να δίνουν ένα χέρι βοήθειας

Η δικαιολογία «δεν μπορώ» δε στέκει, όταν έχουμε να κάνουμε με τη συμπόνια και τη συμπαράσταση. Μερικές φορές δε χρειάζεται να έχουμε χρήματα για να βοηθήσουμε κάποιον· λίγος από τον χρόνο μας, η συμπάθειά μας και η προσοχή μας μπορεί να είναι αρκετά. Κάποιοι άνθρωποι επιλέγουν να παραβλέπουν τα πράγματα που μας συνδέουν με τους άλλους. Οι ψυχικά ώριμοι άνθρωποι εκτιμούν τη Ζωή σε όλες της τις μορφές, εκφάνσεις και εκδηλώσεις και είναι περισσότερο πρόθυμοι να βοηθήσουν άλλους που βρίσκονται σε χειρότερη κατάσταση.

Δεν αισθάνονται την ανάγκη να «ταιριάξουν»

Όσο πιο ώριμος είναι κάποιος ψυχικά, τόσο λιγότερο αισθάνεται την ανάγκη να ταιριάξει με άλλους ανθρώπους, ομάδες ή καταστάσεις και τόσο περισσότερο ανεξάρτητος γίνεται. Ή, για να χρησιμοποιήσουμε τη φράση του Χόρχε Μπουκάι, τόσο περισσότερο «αυτοεξαρτώμενος» γίνεται, με την έννοια ότι εξαρτάται όλο και περισσότερο από τον ίδιο τον εαυτό του και δεν εξαρτάται από το με ποιον είναι.

Το πρώτο στάδιο της διαδρομής που ακολουθεί η σκέψη και τα συναισθήματα των ώριμων ψυχικά ανθρώπων ξεκινάει από τη συνεχή, επίμονη (και επίπονη μερικές φορές, λόγω ξεβολέματος ή απομυθοποίησης καταστάσεων και προσώπων), προσπάθεια αυτογνωσίας, το «γνώθι σ’ αυτόν» του Σωκράτη, δηλαδή από το «ποιος είμαι». Από το ποιος είμαι, με ειλικρίνεια και υπευθυνότητα προκύπτει το δεύτερο στάδιο του σκεπτικού μας, το «τι (θα έπρεπε να) κάνω». Αυτό που θα αναφέρω είναι υπεραπλούστευση, αλλά το χρησιμοποιώ για παράδειγμα: ο ζωγράφος ζωγραφίζει, ο συγγραφέας γράφει, ο αθλητής αθλείται, ο λεμονοστύφτης στύβει λεμόνια. Αυτό εφαρμόζεται αντίστοιχα σε όλες τις εκδηλώσεις του ανθρώπου, από τις προσωπικές, μέχρι τις σεξουαλικές, τις επαγγελματικές, τις κοινωνικές, τα χόμπι κτλ. Το τι κάνω, με τη σειρά του, μέρα με τη μέρα χτίζει το τρίτο στάδιο και με οδηγεί από μόνο του στο «πού πάω». Στη συνέχεια, πάνω στη διαδρομή που χαράσσεται με βάση το πού πάω, έρχομαι σε επαφή με συνοδοιπόρους των οποίων αυτό το κομμάτι της διαδρομής τους συμπίπτει με τη δική μου (πρόσκαιρα ή μακροχρόνια) και με τους οποίους μπορώ (ή και όχι, ό,τι διαλέξω) να αναπτύξω σχέσεις, οπότε προκύπτει το τέταρτο και τελευταίο βήμα, το «με ποιον είμαι» που λέγαμε στην αρχή.

Οι ώριμοι και έμπειροι συναισθηματικά άνθρωποι γνωρίζουν τη σειρά των βημάτων και επανεξετάζουν τον εαυτό τους συνεχώς. Η σειρά πρέπει να είναι πάντα από τα προηγούμενα προς τα επόμενα, όχι αντίστροφα. Το κάθε ένα επόμενο στάδιο (θα έπρεπε να) είναι αποτέλεσμα όλων των προηγούμενων σταδίων. Για παράδειγμα, το τι κάνω δεν (θα έπρεπε να) καθορίζει το ποιος είμαι – το ποιος είμαι (πρέπει να) καθορίζει το τι κάνω· το με ποιον είμαι δεν (θα έπρεπε να) καθορίζει το προς τα πού πάω – το προς τα πού πάω (πρέπει να) καθορίζει με ποιον θα είμαι.

Το θέμα αυτό συσχετίζεται άμεσα με το περιεχόμενο που δίνουμε στην έννοια «ελευθερία», καθώς και τις συνέπειες της ελευθερίας. Η ελευθερία μάς ολοκληρώνει οντολογικά ως ανθρώπους, αλλά ταυτόχρονα μάς φορτώνει με ευθύνες και υπευθυνότητες, γι’ αυτό οι περισσότεροι επιθυμούν ολόθερμα να πιστεύουν ότι δεν είναι ελεύθεροι· αλλιώς δεν θα είχαν κανένα άλλοθι για το ότι δεν αναλαμβάνουν δράση για να αλλάξουν την κατάστασή τους (αναλαμβάνοντας και την ευθύνη για τα αποτελέσματα των δράσεών τους). Από την άλλη, αν παραδέχονταν ότι ήταν ελεύθεροι, δεν θα είχαν κανέναν άλλον να του φορτώσουν (μεταβιβάσουν) τις δικές τους ευθύνες για το τι κάνουν τώρα, πού πάνε τώρα και με ποιον είναι τώρα.

Εκεί όμως θα πάμε σε επόμενο άρθρο, το οποίο θα ασχοληθεί ειδικά με το αντικείμενο της ελευθερίας. Όσον αφορά το παρόν άρθρο, κάντε όλους τους δυνατούς συνδυασμούς και συγκρίνετε με αυτό που συμβαίνει στη ζωή σας. Τι άποψη έχετε; Συμφωνείτε ή διαφωνείτε;

Δεν ξεχνούν ότι η «ευτυχία» είναι «στάση ζωής»

Τελευταίο και ίσως σημαντικότερο, οι ψυχικά ώριμοι και ψαγμένοι άνθρωποι κατανοούν την ανθρώπινη φύση και κατάσταση. Καταλαβαίνουν το ρόλο που παίζει ο εγκέφαλός μας και τη δύναμη που έχει η ίδια η δική μας αντίληψη των πραγμάτων πάνω στο σώμα και το νου μας, και από βιολογικής και από ψυχολογικής πλευράς. Κατανοούν ότι τα συναισθήματα είναι αντιδράσεις· αντιδράσεις όχι απέναντι στα γεγονότα αυτά καθαυτά, αλλά αντιδράσεις στη δική μας αντίληψη των γεγονότων. Με άλλα λόγια, οι αντιδράσεις μας δεν αντανακλούν την πραγματικότητα· αντανακλούν την ερμηνεία που εμείς οι ίδιοι δίνουμε στην πραγματικότητα (φυσική, κοινωνική ή όποια άλλη). Χαρακτηριστικές περιπτώσεις, σε ό,τι αφορά την «φυσική πραγματικότητα», είναι εκείνες που θίγονται στο άρθρο μας «Φυσικές αισθήσεις – Ο θόρυβος ενός δέντρου που πέφτει».

Αν κάποιος το κατανοήσει αυτό βαθιά, θα είναι σε θέση να διαχειριστεί πολύ καλύτερα τα συναισθήματά του και, αλλάζοντας τη στάση του, να αλλάξει την κατάστασή του και, σε τελική ανάλυση, την ευχαρίστηση που παίρνει από τη ζωή του.

Πηγές

Αρχική Πηγή: 15 Things That Emotionally Strong People Don’t Do

Φωτογραφία: Omega

ΠΗΓΗ >>>

ΔΕΚΑ ΣΗΜΑΔΙΑ... ! ΤΟΝ ΝΟΥ ΣΟΥ ΑΝΘΡΩΠΕ !

(ΤΑ ΘΕΜΑΤΑ ΥΓΕΙΑΣ ΠΟΥ ΑΝΑΠΤΥΣΣΟΝΤΑΙ ΕΧΟΥΝ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΚΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ. ΝΑ ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΕΣΤΕ ΠΑΝΤΑ ΤΟΝ ΓΙΑΤΡΟ ΣΑΣ)

Δέκα σημάδια ότι οδεύετε προς την… κατάρρευση !

Δουλεύετε πολλές ώρες και κάνετε τα πάντα για να αποδείξετε την αξία σας. Πόσο σας κοστίζει όμως πραγματικά;

Η σκληρή δουλειά δεν είναι ντροπή, μπορεί όμως να μας οδηγήσει στο λεγόμενο burnout, δηλαδή την εργασιακή εξάντληση. Σύμφωνα με τον Αμερικανικό Σύλλογο Ψυχολόγων APA, το φαινόμενο περιγράφει μια μεγάλη χρονική περίοδο κατά την οποία το άτομο αισθάνεται έντονη κόπωση και έλλειψη ενδιαφέροντος για κάθε είδους δραστηριότητα, με αποτέλεσμα τη μειωμένη απόδοση στη δουλειά. Η εργασιακή εξάντληση έχει φυσικά άμεση σχέση με το στρες.

Δείτε ποια είναι τα 10 προειδοποιητικά σημάδια που δεν πρέπει να αγνοήσετε.

1. Υπερβολική κόπωση

Είναι το πιο κλασικό σημάδι εξάντλησης. Η κόπωση μπορεί να είναι τόσο σωματική όσο και πνευματική ή συναισθηματική. Πρόκειται για το αίσθημα ότι μας λείπει εντελώς η ενέργεια, ακόμη κι όταν έχουμε να κάνουμε κάτι πολύ απλό.

2. Έλλειψη κινήτρων

Ο ενθουσιασμός χάνεται και δεν απολαμβάνουμε ευχάριστες δραστηριότητες ή ανταμοιβές και θετικά σχόλια. Εκδηλώνεται συχνά τις πρωινές ώρες, όταν δυσκολευόμαστε να σηκωθούμε από το κρεβάτι για να πάμε στη δουλειά.

3. Απογοήτευση, κυνισμός και άλλα αρνητικά συναισθήματα

Πρόκειται για την αίσθηση ότι οι προσπάθειές μας δεν έχουν αξία. Συνοδεύεται συχνά από την απαισιοδοξία. Φυσικά δε γίνεται να είμαστε πάντα μέσα στην τρελή χαρά, όμως πρέπει να παρατηρήσουμε αν τα αρνητικά συναισθήματα γίνονται κομμάτι της καθημερινότητάς μας.

4. Έλλειψη συγκέντρωσης

Το έντονο στρες οδηγεί σε σημαντική διάσπαση της προσοχής και δε μας αφήνει να αφιερωθούμε σε αυτό που κάνουμε. Συχνά, το στρες μάς στερεί τη φαντασία και εντείνει τους φόβους και τις ανησυχίες. Το αποτέλεσμα είναι να μη μπορούμε να αντιμετωπίσουμε προκλήσεις και να βρούμε λύσεις, ενώ παράλληλα αποδυναμώνει τη μνήμη μας.

5. Πεσμένες επιδόσεις

Οι διαφορές είναι αισθητές εάν σκεφτούμε διαχρονικά την απόδοσή μας στη δουλειά. Το αποτέλεσμα σήμερα είναι εξίσου ικανοποιητικό με το αποτέλεσμα πριν από μερικούς μήνες ή μερικά χρόνια;

6. Προβληματικές σχέσεις

Μπορεί να εκδηλωθεί με δύο διαφορετικούς τρόπους: περισσότερες και πιο έντονες συγκρούσεις με το σύντροφο και με συναδέλφους ή απομόνωση και λιγότερη επικοινωνία με κοντινά πρόσωπα.

7. Παραμέληση

Η εξάντληση μπορεί να μας οδηγήσει σε ανθυγιεινές στρατηγικές αντιμετώπισης, όπως η υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ, το κάπνισμα, η καθιστική ζωή ή το πρόχειρο φαγητό.

8. Ανησυχίες για τη δουλειά – εκτός δουλειάς

Οι ανησυχητικές σκέψεις δεν τελειώνουν όταν φεύγουμε από τη δουλειά. Σκεφτόμαστε διαρκώς τι μπορεί να πήγε στραβά ή τι πρέπει να κάνουμε την επόμενη μέρα.

9. Μειωμένη ικανοποίηση

Οι δραστηριότητες που παλιότερα μας γέμιζαν ενθουσιασμό και χαρά σήμερα δε σημαίνουν απολύτως τίποτα. Η έλλειψη ικανοποίησης δεν αφορά μόνο στο αποτέλεσμα της δουλειάς αλλά «ακτινοβολεί» στις προσωπικές σχέσεις και τις κοινωνικές επαφές.

10. Προβλήματα υγείας

Το χρόνιο στρες οδηγεί σε προβλήματα υγείας, όπως οι διαταραχές του πεπτικού, η καρδιοπάθεια, η κατάθλιψη και η παχυσαρκία.

Πηγή >>> 

Χαλαρα παιδια, η ζωη ειναι ωραια :) !

(ΤΑ ΘΕΜΑΤΑ ΥΓΕΙΑΣ ΠΟΥ ΑΝΑΠΤΥΣΣΟΝΤΑΙ ΕΧΟΥΝ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΚΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ. ΝΑ ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΕΣΤΕ ΠΑΝΤΑ ΤΟΝ ΓΙΑΤΡΟ ΣΑΣ)

Τα ψυχοσωματικά συμπτώματα του… χωρισμού

Ένας χωρισμός αναμφίβολα μας καταπονεί συναισθηματικά, όμως συχνά όταν πληγωνόμαστε μας κόβεται η όρεξη και χάνουμε τον ύπνο μας.

Όταν χωρίζουμε, λοιπόν, δεν υποφέρει μόνο το συναίσθημά μας αλλά και το σώμα μας.

Οι γιατροί έχουν ομόφωνα καταλήξει στο συμπέρασμα ότι οι ορμόνες του στρες που απελευθερώνονται όταν αποχωριζόμαστε το έτερόν μας ήμισυ απορρυθμίζουν τη λειτουργία των επιμέρους συστημάτων του οργανισμού μας και μπορεί να επηρεάσουν αρνητικά την υγεία μας.

Δείτε στο γράφημα που ακολουθεί ποια είναι τα ψυχοσωματικά συμπτώματα του χωρισμού.

1. Εγκέφαλος

Ενεργοποιείται το ίδιο τμήμα του εγκεφάλου όπως και στην περίπτωση του εθισμού (στερητικό σύνδρομο). Οι εγκεφαλικές απεικονίσεις αποδεικνύουν ότι η εγκεφαλική λειτουργία ενός χωρισμένου μοιάζει με την εγκεφαλική λειτουργία ενός τοξικομανούς εθισμένου στην κοκαΐνη. Η απώλεια που βιώνουμε μετά το χωρισμό μοιάζει επίσης με την απώλεια που βιώνουμε όταν πεθαίνει ένα αγαπημένο μας πρόσωπο (σοκ, άρνηση, θλίψη, θυμός, απόδοση ευθυνών, ενοχές, αδυναμία, φόβος για το μέλλον και μετά από όλα αυτά αποδοχή).

2. Μάτια

Η σύσταση των δακρύων στην περίπτωση στενοχώριας είναι διαφορετική. Τα δάκρυα αυτά είναι πιο αραιά και λιγότερο αλμυρά. Το ατελείωτο κλάμα κάνει τα μάτια να πρήζονται και να μοιάζουν κουρασμένα.

3. Πόνος στο στήθος

Μια μεγάλη στενοχώρια έχει σαν αποτέλεσμα να ενεργοποιούνται τα ίδια νευρικά δίκτυα όπως όταν βιώνουμε σωματικό πόνο. Οι καρδιολόγοι επισημαίνουν ότι δεν είναι σπάνιο φαινόμενο να χάσει κάποιος τη ζωή του από έμφραγμα εντός δύο εβδομάδων από το χωρισμό. Τα αυξημένα επίπεδα αδρεναλίνης και το έντονο στρες ευθύνονται στην περίπτωση αυτή για το έμφραγμα και τον αιφνίδιο θάνατο.

4. Στομάχι

Το στρες μπορεί να οδηγήσει στην αύξηση του βάρους και κυρίως στη συσσώρευση λίπους γύρω από την κοιλιά. Επίσης, μας κάνει να λαχταράμε τη ζάχαρη και τα ανθυγιεινά λιπαρά, με αποτέλεσμα το άσκοπο τσιμπολόγημα.

5. Πόδια

Το στρες του χωρισμού μπορεί να οδηγήσει σε μυϊκούς σπασμούς και μουδιάσματα.

6. Επιδερμίδα

Το στρες και η καταθλιπτική διάθεση συνδέονται άμεσα με την κακή όψη της επιδερμίδας, όπως οι κρίσεις ψωρίασης, εκζέματος, αλωπεκίας και ακμής.

Πηγή >>> 

Aνερχόμενο κύμα των... singles :-) ελληνιστί εργένηδων ; [...]

Τον χειμώνα περιπλανώνται χέρι χέρι σε στενά δρομάκια και κεντρικές πλατείες, το καλοκαίρι χάνονται σε καλντερίμια, σοκάκια και κρυμμένες σπηλιές. Ο κόσμος των δεσμευμένων γκρεμίζεται και η θέση τους αναπληρώνεται από το ανερχόμενο κύμα των singles.

Εξετάζοντας πρώτα την ελληνική πραγματικότητα, μια βόλτα στο κέντρο της πόλης σε κάνει να αναρωτιέσαι πού πήγαν όλα εκείνα τα ζευγαράκια που περπατούσαν χέρι χέρι σε δρόμους και πλατείες και χάνονταν ο ένας μέσα στα μάτια του άλλου μέχρι να ξημερώσει. Αν η κεραυνοβόλα εικόνα που έρχεται τώρα στο μυαλό σας, μοιάζει να μην είναι και τόσο ξένη από την πραγματικότητα, ο αριθμός των ζευγαριών που κυκλοφορούν ανάμεσά μας, είναι πολύ μεγαλύτερος απ' ότι κατά το παρελθόν. 

Το single living είναι η νέα τάση της εποχής είτε από επιλογή είτε από συμβιβασμό. Πολλοί εργένηδες επιτυγχάνουν μόνοι τους την προσδοκώμενη ευτυχία, ενώ άλλοι επιθυμούν διακαώς να αφήσουν πίσω την περιζήτητη για άλλους, ιδιωτικότητα που τους προσφέρει η μοναξιά. Όποιοι κι αν είναι οι λόγοι που είναι κανείς μόνος του σήμερα, η πραγματικότητα και οι αριθμοί αποκαλύπτουν σημαντική αύξηση της μοναχικότητας σε αρκετές χώρες του κόσμου. 

Το μισό του αμερικανικού πληθυσμού αποτελείται από singles

Μια πρόσφατη έκθεση στην Αμερική, εκεί όπου δεν περιμένει κανείς να ζει μόνος του, αποδεικνύει ότι το ήμισυ του αμερικανικού πληθυσμού αποτελείται από singles. Ο αριθμός των ζευγαριών έχει πέσει σταθερά από την δεκαετία του 1970, με αποτέλεσμα το 2013, λίγο πιο κάτω από τον μισό πληθυσμό να μην έχει σύντροφο και σήμερα, το ποσοστό να έχει σκαρφαλώσει στο 50,2%. Το φαινόμενο που περιθωριοποιεί την συντροφικότητα, παρατηρείται πρώτη φορά τόσο διάχυτο στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Στην Ελλάδα, είμαστε περισσότερο ή του ύψους ή του βάθους. Κυριευόμαστε από μια συχνά, ακατανίκητη εσωτερική επιθυμία να αποκτήσουμε το άλλο μας μισό, ενώ δεν είναι λίγες οι φορές που θέλουμε παράλληλα, να απολαύσουμε στο έπακρο την γοητεία του να είσαι μόνος. Η τάση των "ελεύθερων" που κατακλύζει όπως φαίνεται την Αμερική, είναι γνώριμη εδώ και καιρό στην Ευρώπη, και κυρίως στο βόρειο τμήμα της αλλά και στη Μεγάλη Βρετανία. Ο οικονομολόγος, Edward Yardeni, που παρουσιάζει την έκθεση, αναφέρεται σε επιλογές που εξαρτώνται από τον τρόπο που ζούμε.

Συνδέοντας τις συναισθηματικές σχέσεις με την οικονομία και την αξία του χρήματος, ο ίδιος αναφέρει πως οι singles είναι πιο πιθανό να νοικιάσουν παρά να αγοράσουν σπίτι, ενώ θεωρεί ότι η αύξηση των ανθρώπων που ζουν μόνοι τους, προκαλεί εισοδηματική ανισότητα, καθώς, αν και οι ίδιοι έχουν λιγότερα κέρδη από τους δεσμευμένους, έχουν και λιγότερα έξοδα. Σύμφωνα μάλιστα με επίσημα στοιχεία, το ποσοστό των ενηλίκων που δεν έχουν παντρευτεί ποτέ, αυξήθηκε σε 30,4% από 22,1% που ήταν το 1976, ενώ το ποσοστό εκείνων που είναι διαζευγμένοι, σε διάσταση ή χήροι σε 19,8 από 15,3%.

"Χάρηκα, προτιμώ να είμαι μόνη"

Οι αλλαγές που γίνονται όταν κανείς είναι μόνος δεν είναι μόνο οικονομικές, επηρεάζουν πρώτα απ' όλα το ίδιο το άτομο. Όταν η απόφαση είναι συνειδητή και θέμα επιλογής, οι επιπτώσεις μόνο θετικές μπορεί να είναι. Στην Αμερική δεν μπορούμε να ξαναπάμε για να ρωτήσουμε, αλλά από μία σύντομη αναφορά τους, πολλά από τα άτομα που είναι ελεύθερα στη χώρα μας, το διασκεδάζουν και αυτή είναι η τέχνη του να ζει κανείς μόνος. Μεγαλύτερη ελευθερία κινήσεων, λιγότεροι περιορισμοί, έξοδοι μέχρι πρωίας χωρίς να πρέπει να απολογηθείς κάπου είναι μόνο μερικοί από τους λόγους που επιλέγει κάποιος να ζει μόνος του σήμερα.

Στην αντίθετη πλευρά, υπάρχουν τα άτομα που πνίγουν κάθε βράδυ τον καημό τους στο ποτό και μονολογούν για το κακό το ριζικό που τους ακολουθεί και τους στοιχειώνει όπου πάνε. Η κατηγορία δεν έχει πολλούς υποστηρικτές, καθώς είναι περισσότεροι εκείνοι που ζουν με ελευθερία και είναι απολύτως συνειδητοποιημένοι για το παρόν που έχουν επιλέξει ή δεχτεί να ζουν.

Όπως μου είπε μία από τις single κοπέλες που μαζί της έτυχε να μοιραστώ κάποιες σκέψεις πάνω στο θέμα, "Καλώς να έρθει αν τον βγάλει ο δρόμος του".  Μία παράμετρος των περιορισμένων συναισθηματικών δεσμών ίσως, πηγάζει από την εσωτερικότητα του ατόμου που συνδέεται με την οικονομική κρίση, από την μειωμένη διάθεση για γνωριμίες όταν δεν υπάρχει παράς, από την ανάγκη να μπερδευτούμε μέσα στο πλήθος όταν βλέπουμε φως στον ορίζοντα, σε χρώμα γκρίζο. 

πηγή: http://www.pathfinder.gr/stories

35 ΜΙΚΡΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ...

35 αλήθειες για αυτή τη ζωή που σου ανήκει...

Από την Ευτυχία Φράγκου

1. Έχε ένα πλάνο. Απλά για να το αλλάξεις, αν χρειαστεί, που θα χρειαστεί.

2. Δες τους ανθρώπους γύρω σου. Νιώσε την ευλογία του να είσαι εδώ σήμερα, σε αυτό το χωροχρόνο και αναλογίσου όλα τα θετικά που περιλαμβάνει η ζωή σου.

3. Τα πράγματα θα μπορούσαν να είναι και χειρότερα.

4. Ξύπνα κάθε πρωί με ένα χαμόγελο και με την όρεξη αλλά και τη διάθεση να κάνεις ότι καλύτερο μπορείς, σε όλους τους τομείς.

5. Αγκάλιασε τα δοθέντα της ζωής σου. Όποια και αν είναι αυτά.

6. Η επιτυχία δεν είναι προορισμός. Και σίγουρα δεν είναι μετρήσιμο μέγεθος.

7. Επανασχεδίασε, ξαναχτίσε αλλά μην παραιτείσαι.

8. Μάθε να χαλαρώνεις και να απολαμβάνεις. Μην αυτομαστιγώνεσαι συνεχώς.

9. Η δουλειά είναι μόνο ένα κομμάτι της ζωής σου. Και όχι το πιο σημαντικό. Να δουλεύεις συστηματικά και σκληρά, και να εμπνέεσαι με το brand για το οποίο δουλεύεις, άλλα μην ταυτίζεσαι και μην εξαρτάσαι συναισθηματικά από την εργασία σου. Στο τέλος της ημέρας, είμαστε όλοι νούμερα μιας εξίσωσης, που αν είναι άλυτη, απλά θα “αποβάλλουν” τον παράγοντα εκείνον που δυσχεραίνει την επίλυση της εξίσωσης. Χωρίς συναισθηματισμούς. Τόσο απλά και τόσο κυνικά.

10. Ουδείς αναντικατάστατος. Ούτε και εσύ.

11. Να εξαρτάσαι μόνο από τους ανθρώπους της ζωής σου. Και να πληγωθείς, θα έχεις βιώσει και ζήσει. Και αυτή είναι η ειδοποιός διαφορά.

12. Στο τέλος της ζωής σου θα θυμάσαι μόνο τα χαμόγελα, τις αγκαλιές, τις εξομολογήσεις, και τις "μεγάλες", καρμικές συναντήσεις με τους ανθρώπους της καρδιάς σου. 

13. Καμία καριέρα, καμία επιτυχία, καμία οικονομική ασφάλεια δεν συγκρίνεται με μια ευτυχισμένη προσωπική ζωή.

14. Αναζήτησε την αγάπη. Αξίζει να περάσεις μια ολόκληρη ζωή μόνο για να τη βρεις.

15. Βοήθα. Όποτε μπορείς, όσο περισσότερο και όσους περισσότερους μπορείς.

16. Συγχώρεσε, κατανόησε, και μάθε να προχωράς μπροστά.

17. Μην τα παίρνεις όλα προσωπικά.

18. Αυτή η ζωή δεν έχει πρόβα. Είναι μία. Και καλείσαι να τη ζήσεις.

19. Οι άδικες τακτικές είναι κομμάτι της ζωής. Θα σε μειώσουν, θα σε κακοπληρώσουν, θα σε υποτιμήσουν. Μην χάνεις χρόνο. Μη νιώσεις θλίψη για περισσότερο από μια μέρα. Να είσαι περήφανη. Όρθωσε το ανάστημά σου...

20. Έχει ο καιρός γυρίσματα (μεγάλη σοφία της γιαγιάς). 
 

21. Όπως και το “κάθε εμπόδιο για καλό”.

22. Όπως και το “όλα εδώ πληρώνονται”.

23. Κανείς δεν μπορεί να σου υποδείξει το πόσο ή το αν αξίζεις. Μην επιτρέψεις σε κανένα να σε κάνει να νιώσεις πως δεν αξίζεις τίποτα.

24. Αντιμετώπισε τα προβλήματα με τη σειρά. Ένα-ένα. Κάθε πρόβλημα έχει τη λύση του. Τα άλυτα προβλήματα είναι αυτά που δεν τα ορίζεις εσύ με απόλυτους όρους. Για αυτά απλά έχε πίστη. Πίστη στο μεγάλο πλάνο της ζωής αναφορικά με εσένα. 

25. Αποδέξου τις αλλαγές.

26. Όσο ψηλά και αν φτάσεις μην ξεχάσεις από που ξεκίνησες. Μην αλλοιώσεις τις αξίες με τις οποίες μεγάλωσες, και μη γίνεις το αφεντικό που δεν θα ήθελες να έχεις.

27. Βρες χρόνο για εσένα, για όλα όσα αγαπάς, και για τους ανθρώπους της ζωής σου, για την οικογένειά σου (στην οποία οφείλεις το "ζην" και αν ανήκεις στις τυχερές και το "ευ ζην").

28. Συμφιλιώσου με το παρελθόν. Ότι και αν αυτό περιλαμβάνει ότι και αν αυτό σημαίνει.

29. Να είσαι ο εαυτός σου. Εκκεντρική; Boho; Bobo; Ρετρό; Ρομαντική; Hippy-chic; Είσαι μοναδική σε αυτόν τον πλανήτη. Μην το ξεχνάς. Γίνε εσύ. Και μην ξεχνάς, δεν είναι κακό να έχεις τις αδυναμίες σου. Μπορεί να είναι η μόδα, τα ταξίδια, τα παπούτσια, τα βιβλία, το σινεμά, οι "φουσκωμένες" πιστωτικές... Ότι και αν είναι, οι υπερβολές μας είναι ο εαυτός μας στα ακραία του... Ακόμα και αυτό είναι κομμάτι δικό σου.

30. Θα ωριμάσεις, θα αλλάξεις, αλλά πάντα βαθιά μέσα θα είσαι το παιδί που άφησες.

31. Να προσέχεις τη ψυχή και το κορμί σου. Να τα φροντίζεις, να τα ταΐζεις, να τα περιποιείσαι. Είναι χρέος σου.

32. Να κρατάς την ελπίδα ζωντανή: Το ποτήρι είναι μισογεμάτο.

33. Να κρατάς το χαμόγελο, την πίστη, την καθαρότητα της ψυχής σου. Καμία κρίση, καμία αλλαγή, κανένα πρόβλημα δεν πρέπει να σου τα στερεί. Τα ορίζεις μόνο εσύ.

34. Οι άνθρωποι "φεύγουν" μόνο όταν τους ξεχνάμε. Αλλιώς ζούνε και αναπνέουν μέσα μας. Και γίνονται οι φύλακες- άγγελοι μας.

35. Μπορεί τα λάθη μας να ορίζουν τη μοίρα μας. Χωρίς αυτά όμως τι θα διαμόρφωνε τη μοίρα μας; Μπορεί αν δεν αλλάζαμε πορείες να μην είχαμε ερωτευτεί, να μην είχαμε κάνει παιδιά, και να μην γινόμασταν αυτό που είμαστε... Στην τελική όμως, οι εποχές αλλάζουν. Όπως και οι πόλεις. Άνθρωποι θα μπαίνουν στη ζωή σου και άνθρωποι θα φεύγουν. Αλλά θα είναι πάντα ανακουφιστικό να ξέρεις πως θα είναι πάντα στην καρδιά σου και αν είσαι αρκετά τυχερή θα είναι μόλις μια πτήση μακριά.... - Carrie Bradshaw - SATC  

ΠΗΓΗ: http://www.shape.gr/

ΑΝ ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΕΧΕΤΕ ΣΧΕΣΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ...

Άμα θέλετε να έχετε σχέση διάρκειας, 

πρώτα κοιτάξτε τα ελαττώματα

Ν.Λυγερός

Όταν θέλετε μια διαχρονική σχέση ή θέλετε μια βραχύχρονη σχέση υπάρχει μια διαφορετική προσέγγιση. Όταν βλέπετε μια σχέση που κρατάει πολύ λίγο, συμφέρει να δείτε τα πλεονεκτήματα του άλλου ή της άλλης, γιατί θα έχετε τη μικρή απόλαυση, ούτως ή άλλως, άρα κοιτάξτε τα πλεονεκτήματα. 

Άμα θέλετε να έχετε μια σχέση διάρκειας, συμφέρει στρατηγικά, να κοιτάξετε τα ελαττώματα. Θα πείτε, γιατί; Γιατί θα πρέπει να δείτε, αν θα τα αντέχετε. Τώρα, αν αντέχετε τα ελαττώματα, τότε τα άλλα θα σας φανούν πλεονεκτήματα. Αν δεν τα αντέχετε, όσα πλεονεκτήματα και να υπάρχουν, μόλις υπάρχει ένα που δεν αντέχετε, ξαφνικά καταρρέει το σύστημα. 

Όταν έχουμε μία σχέση με έναν άνθρωπο κι έχει πεθάνει ο άλλος, το πρώτο πράγμα που μας λείπει είναι τα ελαττώματά του. Δεν θυμόμαστε αυτά που έκανε σωστά, θυμόμαστε αυτά που έκανε στραβά και τον χαρακτήριζαν. 

Αυτό μπορείτε να το νιώσετε με τους γονείς σας, με τους παππούδες. Ξέρετε ότι είχαν μερικά ελαττώματα, που σας εκνεύριζαν και τώρα δεν υπάρχει πια κανένας να κάνει αυτό το ελάττωμα. Αυτό σας λείπει. 

Φτιαχνόμαστε από τις σχέσεις μας με τους άλλους και είμαστε μια πολλαπλότητα. Για να πετύχουμε την ολότητα, είναι το πρόσωπο με τις σχέσεις. Άμα είναι μόνο οι σχέσεις, είναι πολλαπλότητα. 

Μετά εμείς στα μαθηματικά, χρησιμοποιούμε τους άτλαντες, δηλαδή, πως από μια πολλαπλότητα και μια περιοχή μπορούμε να περάσουμε στην άλλη.

ΠΗΓΗ: http://nikos-lygeros-poihsh.blogspot.gr/2014/09/sxesi-diarkeias.html

ΘΑ ΕΚΤΙΜΗΣΗΣ ΚΑΤΙ ΜΟΝΟΝ ΟΤΑΝ...

Θα εκτιμήσεις κάτι μόνο όταν το χάσεις και θα το χάσεις γιατί δεν το εκτίμησες ποτέ …..

Πριν χωρίσεις την γυναίκα σου ΑΚΟΥ !!:

Όταν ήρθα στο σπίτι το βράδυ η γυναίκα μου είχε ετοιμάσει το δείπνο. Πήρα το χέρι της και της είπα ότι έπρεπε να της πω κάτι. Καθόταν και έτρωγε χωρίς να μιλήσει. Είδα για ακόμη μια φορά το φόβο στα μάτια της.

Ξαφνικά ένιωθα σαν πέτρα, δεν μπορούσα να ανοίξω το στόμα μου. Αλλά ήθελα να της πω αυτό που σκεφτόμουν εδώ και καιρό: Ότι θέλω διαζύγιο. Δεν νευρίασε, απλά μου ζήτησε σιωπηλά το λόγο για αυτό.

Απέφυγα την απάντηση στο ερώτημα της. Αυτό την νευρίασε. Έριξε τα μαχαιροπίρουνα της και μου φώναξε ότι δεν ήμουν άνθρωπος. Εκείνο το βράδυ δεν μιλήσαμε καθόλου. Έκλαιγε όλη τη νύχτα. Ήξερα ότι ήθελε να μάθει τι συνέβη στο γάμο μας, αλλά εγώ δεν μπορούσα να της δώσω μια ικανοποιητική απάντηση: Είμαι ερωτευμένος με την Τζέιν. Την γυναίκα μου δεν την αγαπούσα πια.

Με μια βαθιά αίσθηση της ενοχής, συνέταξα μια συμφωνία στην οποία της έδινα το σπίτι μας, το αυτοκίνητό μας, και το 30% της εταιρείας μας. Εκείνη το κοίταξε για λίγο και στη συνέχεια το έσκισε. Η γυναίκα με την οποία έχω περάσει δέκα χρόνια από τη ζωή μου, ήταν ένας ξένος για μένα. Στεναχωριόμουν για τα χρόνια που περάσαμε μαζί, τα χρόνια που χάσαμε, αλλά δεν μπορούσα να κάνω πίσω. Αγαπούσα κάποια άλλη πλέον. Τελικά ξέσπασε σε κλάματα μπροστά μου. Αυτή ήταν η αντίδραση που περίμενα. Κατά κάποιο τρόπο ένιωθα μια ανακούφιση. Εδώ και αρκετό καιρό έπαιζα με την ιδέα του διαζυγίου, και μου είχε γίνει εμμονή ιδέα. Και το ένιωθα πιο πολύ από ποτέ ότι ήταν η πιο σωστή απόφαση.

Το επόμενο πρωί μου είπε τις απαιτήσεις της για το διαζύγιο: δεν ήθελε τίποτα από μένα, αλλά θα ήθελε να της δώσω ένα μήνα, πριν ανακοινώσουμε

το διαζύγιο μας. Ήθελε ένα μήνα για να ζήσει μια φυσιολογική ζωή και να υποκρινόμαστε, σαν να μην συνέβη τίποτα. Οι λόγοι ήταν απλή: ο γιος μας θα έγραφε σε ένα μήνα εργασίες και δεν θέλει να τον βαραίνουμε με τα προβλήματα μας.

Μπορούσα να τα δεχτώ. Αλλά προχώρησε ακόμη περισσότερο: Ήθελε να ζούμε για ένα μήνα όπως ήταν στην αρχή του γάμου μας και να την παίρνω αγκαλιά κάθε μέρα. Μπορούσα να το δεχτώ αυτό. Αλλά προχώρησε ακόμη περισσότερο: Ήθελε να ζούμε όπως τα πρώτα χρόνια του γάμου μας, που την έπαιρνα αγκαλιά και την κουβαλούσα από το δωμάτιο προς τα έξω και αντίθετα. Όλα αυτά για ένα μήνα. Στην αρχή πίστευα οτι τρελάθηκε αλλά το δέχτηκα για να περάσει ήρεμα ο τελευταίος μας μήνας ως ζευγάρι.

Αργότερα το είπα και στην Τζέιν. Η οποία γέλασε και είπε πως δεν θα μπορούσε τίποτα πια να με κάνει να μείνω κοντά στην γυναίκα μου και ότι όλα αυτά ήταν βλακείες. Αλλά το δέχτηκε για να τελειώσουν όλα ήρεμα και να είμαστε μαζί όπως το επιθυμούσαμε τόσο καιρό.

Απο καιρό δεν είχαμε άλλο επαφή με την γυναίκα μου. Για αυτό μου φάνηκε η πρώτη μέρα περίεργη όταν την πήρα αγκαλιά. Ο γιος μας φώναζε: ο μπαμπάς κουβαλάει την μαμά και την αγαπάει πολύ. Αυτό μου ράγισε την καρδιά. Όταν βγήκαμε από το σπίτι η γυναίκα μου πήγε στη στάση για να πάρει το λεωφορείο για την δουλειά της και εγώ πήγα με το αυτοκίνητο στο γραφείο.

Την δεύτερη μέρα τα πάντα ήταν πολύ πιο εύκολα. Όταν την πήρα αγκαλιά, ακούμπησε το κεφάλι της στο στήθος μου. Μπορούσα να μυρίσω

το άρωμα της. Συνειδητοποίησα ότι δεν την είχα προσέξει εδώ και πολύ καιρό. Δεν ήταν πια τόσο νέα όπως τότε που παντρευτήκαμε. Είχε κάποιες ρυτίδες στο πρόσωπο της και λίγες άσπρες τριχούλες. Ο γάμος μας δεν την είχε αφήσει ανεπηρέαστη. Και για ένα λεπτό σκεφτόμουν ότι δεν ήταν λίγα αυτά που είχε περάσει μαζί μου.

Την τέταρτη ημέρα κατάλαβα ότι υπήρχε ένα αίσθημα οικειότητας. Αυτή ήταν η γυναίκα που μου είχε δώσει δέκα χρόνια της ζωής της.

Την πέμπτη μέρα παρατήρησα ότι η εξοικείωση αυξήθηκε. Στην Τζέιν δεν είπα τίποτα γι 'αυτό. Όσο περνούσε ο μήνας τόσο πιο εύκολο ήταν για μένα να την κουβαλάω στην αγκαλιά μου. Ίσως αυτό το καθημερινό να με είχε κάνει πιο δυνατό.

Ένα πρωί την παρακολουθούσα που σκεφτόταν τι να φορέσει. Είχε δοκιμάσει μερικά ρούχα, αλλά δεν μπορούσε να αποφασίσει. Στη συνέχεια, είπε με αναστεναγμό: "Όλα μεγάλα μου είναι." Και τότε ήταν που πρόσεξα ότι είχε αδυνατίσει πάρα πολύ! Αυτός ήταν ο λόγος που εδώ και καιρό μου φαινόταν πιο εύκολο να την έχω στην αγκαλιά μου...

Αυτό το θέαμα με ράγισε την καρδιά. Τόση πίκρα και τόσο πόνο έβλεπα στα μάτια της που ένιωθα την ανάγκη να της χαϊδέψω το μαλλί...! Και το έκανα. Εκείνη τη στιγμή ο γιος μας μπήκε στο δωμάτιο και μου είπε, "Μπαμπά, ήρθε η ώρα να πάρεις την μαμά αγκαλιά και να την βγάλεις έξω από το δωμάτιο!". Αυτό το καθημερινό είχε γίνει πλέον ένα σημαντικό μέρος της ζωής του. Μας καμάρωνε καθώς περπατούσα κάθε μέρα με την μητέρα του στην αγκαλιά μου. Πριν την πάρω αγκαλιά φώναξε το παιδί κοντά της και το έσφιξε στην αγκαλιά της. Εκείνη τη στιγμή γύρισα το κεφάλι μου. Φοβήθηκα μην αλλάξω τελικά γνώμη με όλα αυτά. Μετά ήρθε η στιγμή να πάρω την γυναίκα μου αγκαλιά και καθώς περπατούσα, την ένιωθα σαν την πρώτη μέρα του γάμου μας.

Στεναχωριόμουν πολύ γιατί είχε χάσει πολλά κιλά.

Την τελευταία μέρα του μήνα καθώς την είχα για τελευταία φορά στην αγκαλιά μου της είπα ότι το πρόβλημα μας ήταν η έλειψε τρυφερότητας. Αφού την είχα βγάλει από το δωμάτιο έτρεξα σαν τρελός στο αυτοκίνητο μου. Φοβόμουν μην μετανιώσω την τελική μου απόφαση! Πήγα στην Τζέιν!!!!

Της είπα πως δεν θέλω να πάρω διαζύγιο από την γυναίκα μου! Με κοίταξε έκπληκτη και άγγιξε το μέτωπό μου. "Έχεις πυρετό;" ρώτησε. Πήρα το χέρι της από το μέτωπό μου και είπα: «Λυπάμαι, Τζέιν μου, δεν θέλω να πάρω διαζύγιο. Ο γάμος μας ήταν μονότονος. Όχι επειδή δεν αγαπιόμαστε αλλά επειδή δεν εκτιμούσε ο ένας τον άλλον. Είχαμε ξεχάσει τα πάντα. Και τώρα συνειδητοποιώ ότι ορκιστήκαμε παντοτινή αγάπη και πίστη ως που θα μας χωρίσει ο θάνατος!

Εκεί κατάλαβε η Τζέιν. Μου έδωσε ένα δυνατό χαστούκι και μου έκλεισε την πόρτα στα μούτρα. Έφυγα βιαστικά από εκεί και πήγα σε ενα ανθοπωλείο. Πήρα τα αγαπημένα λουλούδια της γυναίκας μου με μια κάρτα που έγραφε: "θα σε κουβαλάω κάθε μέρα αγκαλιά μέχρι να μας χωρίσει ο θάνατος!"

Όταν έφτασα σπίτι είχα ένα τεράστιο χαμόγελο στο πρόσωπο μου και τα λουλούδια στα χέρια μου! Άνοιξα την πόρτα και έτρεξα γρήγορα στο δωμάτιο όπου ήταν η γυναίκα μου. Την βρήκα στο κρεβάτι - νεκρή!!!

Τους τελευταίους μήνες πάλευε για την ζωή της. Είχε καρκίνο. Και εγώ ασχολήθηκα τόσο πολύ με την Τζέιν που δεν το κατάλαβα. Ήξερε ότι θα πεθάνει σύντομα και ήθελε να με κρατήσει μακριά απο: Τα αρνητικά συναισθήματα που θα ένιωθε ο γιος μας για μένα. Τουλάχιστον στα μάτια του γιου μου, έμεινα ο τρυφερός σύζυγος και πατέρας που κουβαλούσε την γυναίκα του κάθε μέρα με αγάπη!

Τα μικρά πράγματα σε μια σχέση είναι αυτά που είναι σημαντικά. Δεν είναι ούτε μια βίλα, ένα αυτοκίνητο ή τα χρήματα. Αυτά τα πράγματα μπορούν να εμπλουτίσουν τη ζωή αλλά δεν μας κάνουν ευτυχισμένους!

Αφιερώστε αρκετό χρόνο για το σύντροφό σας. Είναι οι μικρές πινελιές που εξασφαλίζουν την ασφάλεια και την ευτυχία σε μια σχέση! 

Μην τα παρατάτε !!!!!

ΠΗΓΗ : https://www.facebook.com/TornaritisChristoforos?fref=nf